बोधिवृक्ष पालवी प्रज्ञा शील करुणा
तैं
आलें आपुलेंपणा विश्वरुप
मग
सरळ सोपे देह-मन व्यापार
धूत-सर्व-संस्कार शुचिर्भूत
अनित्याचें लळित पहावें साक्षीभावें
धरावें न
सोडावें अट्टाहासें कांही
देहभावना मरण शान्त प्राण अपान
अनुभव निर्वाण आनन्द एकरस
आनन्द ऐसा
घन ज्या न ये रीतेंपण
ॠतुंचें आवर्तन येई जाई
जगासवे मीं
मिथ्या ब्रह्मासमा मीं सत्य
लोपलें नित्यानित्य
द्वैत मजठायीं
असूनि अता
देहीं नुरली कुण्ठा कांही
वैकुण्ठ हें
सदेहीं पावलो मीं !
No comments:
Post a Comment