Friday, April 26, 2013


पैल दिगन्त    गेली पांख्ररे
नभीं  उरे   रेघ जरा

तैसे पहावे    मी अनुभव
लेश लव   बोध बाध

देणें नि घेणें  क्षणाचें क्षणीं
जनीं मनीं  राहो कांही

सकारण सुख   दुःख अकारण
सर्वनिस्तारण   आनन्द तो

No comments:

Post a Comment