[ स्वगत ]
Friday, April 26, 2013
पैल
दिगन्त
गेली
पांख्ररे
नभीं
न
उरे
रेघ
जरा
तैसे
पहावे
मी
अनुभव
लेश
न
लव
बोध
बाध
देणें
नि
घेणें
क्षणाचें
क्षणीं
जनीं
न
मनीं
राहो
कांही
सकारण सुख
दुःख अकारण
सर्वनिस्तारण
आनन्द तो
No comments:
Post a Comment
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment